Dziesięć lat temu podjęto decyzję, która zmieniła codzienność wielu ludzi
Nie była to decyzja dotycząca inwestycji czy finansowych profitów. To była decyzja, która dotyczyła inwestycji w drugiego człowieka. Wtedy właśnie narodził się Dzienny Dom "Senior+" w Woli Karczewskiej miejsce, które daje poczucie przynależności, bezpieczeństwa i sensu.
Dziś patrzymy na ten Dom z dumą i wzruszeniem. Bo jego prawdziwą siłą są ludzie – Ci, którzy tu przychodzą jako uczestnicy i Ci, którzy tu pracują. To miejsce daje przestrzeń, w której człowiek może być sobą – w pełni, z całym bagażem doświadczeń, emocji i marzeń. Uczymy otwartości – na siebie, na innych, na nowe doświadczenia. Nieraz słyszymy od Seniorów: „Myślałam, że to już nie dla mnie… że na to za późno”. A potem Seniorzy malują, śpiewają, ćwiczą, podróżują, występują, opowiadają. Nie zamykamy się w czterech ścianach uczymy odwagi i sięgania po marzenia. Uczestniczymy w projektach i inicjatywach, które pokazują, jak wielkie możliwości kryją się w seniorach . Pani Stanisława Celińska śpiewa piosenkę :„Bo cudem jest świat, z milionem barw – ciemnych i jasnych, Cudem jest dzień, każdy człowiek…cudem jest ”I pod takim właśnie tytułem za chwilę zobaczą Państwo wystawę stworzoną przez Naszych seniorów… bo oni to piękno dostrzegają każdego dnia. Dzisiejszy jubileusz to również święto Wolontariatu , tego który jest w sercach seniorów z Dziennego Domu ale też Wolontariatu Międzypokoleniowego Seniorów , który od siedmiu lat działa przy naszym Domu i jest jedynym takim wolontariatem w Polsce. Właśnie w takich chwilach widać, jak wiele możemy sobie nawzajem dać: ciepła, życzliwości, wsparcia, poczucia, że nikt nie jest sam. Bo prawdziwa wartość Domu nie tkwi w murach, ale w sercach ludzi, którzy mają odwagę kochać, wspierać i działać razem. Wiek senioralny ma wiele odcieni – są w nim barwy jasne i ciepłe, ale też te ciemniejsze, trudniejsze, wymagające siły. Mierzymy się z przeciwnościami losu, z chorobami, z upływającym czasem … lecz siłą jest wspólnota. To, że jesteśmy razem – że potrafimy się wspierać, pomagać, motywować. Tutaj wszystko ma znaczenie: rozmowa przy kawie, wspólne ćwiczenia, rękodzieło, wspólne świętowanie, gesty życzliwości.
Bo Dom to ludzie. To nie jedna osoba, to nie jeden dyrektor, nie jeden pracownik, nie jeden senior. To naczynia połączone i nigdy o tym nie zapominajmy.
Bo wierzymy, że to, co najpiękniejsze – wciąż przed Nami. Dopóki dostrzegamy cud w drugim człowieku, dopóty ten Dom będzie tętnił życiem, światłem i nadzieją . Serdecznie dziękujemy wszystkim za obecność
